أحمد بن يحيى بن جابر ( البلاذري ) ( مترجم : محمد توكل )
63
فتوح البلدان ( فارسى )
مكه را نچينند و درختانش را نبرند ، و عباس گفت : بجز اذخر ، چه آن براى كار مشاطهكان و بوى خوش خانههاست و از همين روى نسبت به آن رخصت داده شده است . شيبان از ابو هلال راسبى و او از حسن روايت كرد كه عمر در پى آن برآمد كه گنجينهء كعبه را بر گرفته در راه خداوند انفاق كند . ابى بن كعب انصارى وى را گفت : اى امير المؤمنين دو يار تو « 1 » پيش از تو سر رشتهء كارها در دست داشتند و اگر اين كار را احسان مىشمردند همانا بدان مبادرت مىجستند . « 2 » عمرو ناقد از ابو معاويه و او از اعمش و او از مجاهد روايت كرده است كه رسول الله ( ص ) گفت : مكه حرم است ، فروش منازل و اجارهء خانههايش جائز نيست . محمد بن حاتم مروزى از عبد الرحمن بن مهدى و او از اسرائيل و او از ابراهيم بن مهاجر و او از يوسف بن ماهك و او از پدر خويش و او از عائشه روايت كرد كه گفت : گفتم اى رسول الله بنايى در مكه براى خود بساز تا از آفتاب پناهت دهد . وى گفت : همانا مكه منزلگاه كسانى است كه از پيش در آن بودهاند . خلف بن هشام بزاز از اسماعيل و او از ابن جريح حكايت كرد كه گفت : نامهيى از عمر بن عبد العزيز خواندم كه در آن اجارهء منازل مكه نهى شده بود . ابو عبيد از قول اسماعيل بن جعفر و او از اسرائيل و او از ثوير و او از مجاهد و او از ابن عمر نقل كرد كه گفت : حرم مكه تماما مسجد به شمار است . عمرو ناقد از اسحاق ازرق و او از عبد الملك بن ابى سليمان روايت
--> ( 1 ) . يعنى پيامبر ( ص ) و ابو بكر كه پيش از عمر رشتهء امور در دست ايشان بود . ( 2 ) . اين گنجينه داخل چاهى در جوف كعبه نگاهدارى مىشد و از جمله ذخائر آن دو آهوى تماما ساخته از طلا بود ( ابن الاثير : الكامل فى التاريخ ) .